دارم عکسای مانلی رو نگاه میکنم، اومده میگه نی نی گُلی

صبح هم برا خودش می گفت نی نی کو دو لو

چند روز پیش یه چیزی از داداشی میخواست گفت بیده

دیروز هم به محمد یه چیزی میخواست بده و گفت بیگی.

دیشب رفته بودیم سوپری، یه چیپس برداشته و ما هم چند تا چیپس دیگه برداشتم. خونه که اومدیم شام درست و حسابی نخورد. همش میگفت دیبس. یه چیپس باز کردیم. کمی خورد و شروع کردم نشون دادن اون یکی که اینو باز کنید. وقتی اولی داشت تموم میشد، دومی رو باز کردم. چند تا دونه از اولی تو دستش بود. تا دید دارم دومی رو باز میکنم گذاشتشون تو ظرف که از دومی بخوره.

تموم رو هم یاد گرفته و هی به جا به کار میبره و دل ما رو میبره.

دندلی کوچیکی داداشی هم از تو کمد دراومده و دسترسی مریمو به جاهای بیشتری میسر کرده. مثل همین الان که من دارم تایپ میکنم که هی سعی میکنه یه جوری جای صندلیشو تنظیم کنه که بره روش و بیاد تو کیبورد!

تند تند میره رو صندلی کامپیوتر و به میز کامپیوتر دسترسی پیدا میکنه. گاهی که میبینم میره سمت صندلی زودتر میرم و جابه جاش میکنم و از میز دور میکنم صندلی رو. مریم از این کار بدش میاد و غرغر میکنه. اما وقتی بی توجهی منو میبینه بیخیال میشه و میره دنبال یه کار دیگه.

بَلَ رو هم یاد گرفته و گاهی با تذکر من که بگو بله و گاهی بدون تذکر به جای سر تکون دادن میگه بله. گاهی هم یه چیزی میگه شبیه آلَ که شاید منظورش آره باشه اما من با بله تصحیحش میکنم.

در راستای توجه ما به اصلاح شعر تاب بازی، چند روز پیش میبینم خانم داره میخونه  تاب  تاب اَبادی گُدا منو نَبادی. از کجا یاد گرفته نمیدونم.

تا چند وقت پیش شیر که میخوره فقط در مقابل سوال چی میخوری ول میکرد و میگفت اَمی و در جواب سوالهایی مثل بریم بهت سیب زمینی بدم یا بریم عروسکا رو بیاریم ول میکرد و میگفت نه. (می دونست برا این که اَمی نخوره.) در جواب بقیه سوالا یا با سر تکون دادن جواب مثبت میداد یا در همون حین خوردن یه صدایی از خودش درمی اورد. حالا زرنگ تر شده. به جای نه گفتن نگاهم میکنه و ابروهاشو میده بالا و گاهی دستشو هم از مچ میاره بالا به نشونه نه.

در خونه باز بشه مریم بیرونه. حتی صبر نمیکنه کفش و دمپایی بپوشه. فکر میکردم فقط میره سمت خونه عموش که طبقه خودمون هستن اما دیروز متوجه شدم از این که بره تو پله ها هم ترسی نداره. خیلی باید مواظبش باشم.

دختر عموها آنی(هانیه) و آدی(آجی معصومه) هستن. عمه زهرا، اَمه دَلا ست که خیلی حال میکنه عمه و مریم هم خوب خودشو لوس میکنه و هی صداش میکنه و عمه قربون صدقه ش میره. عمو و بابادون و بی بی دون هم از صدا شدن توسط مریم مستفیض میشن. همچنین گالا(خاله) و اَیی(علی).